PAMILYA KO ITO!!!!

J. A. Luis

Isang magandang araw sa ating kagalang-galang na guro at kapwa ko mag-aaral.

“Walang sinuman ang nabuhay ng mag-isa.” Ito ang madalas kong marinig, na totoo naman. Dahil ano’t -ano pa man, may mga tao kang makakasama. Ang mga taong ito ay ang iyong tunay na pamilya o kadugo at ang mga taong itinuturing mong pamilya o pamilya sa puso.

Ang bawat tao ay may itinuturing na kapamilya na talagang nagmahal sa kanila. Ang pamilyang Pilipino, kilala bilang “Close Family Ties.” Dahilan na rin ang pagiging kabilang nito sa mga bansang Asyano na sobrang magmahal. Dahil sa pagmamahal sa pamilya, marami silang kayang gawin. Mga bagay na lalong nagpatatag sa kanila bilang pamilya.

Pagkakaisa. Ang pagkakaisa ay nagdudulot sa pamilyang Pilipino ng kasiyahan. Dahil dito, naipakikita ang pagmamahal sa bawat isa. Nakakaya nilang abutin ang kanilang inaasam. Sama-sama nilang nalalasap ang tagumpay . ito’y nakapagdudulot ng kapayapaan sa lipunang kanilang ginagalawan.

Nagturo. Maraming bagay silang natututunan sa kanilang pamilya. Isa na rito ang pagkatutong magmalasakit sa ibang tao. Una silang nagmalasakit sa kanilang pamilya, at dahil dito’y kanila ng natutunan, nalaman na rin nila ang tunay na kahulugan nito. Nagmamalasakit sa mga taong may problema, may sakit, at iba pa. naging likas na ang pagmamalasakit dahil likas din nila itong natutunan.

Ipagtanggol. Dahil sa pagmamahal mo sa isang tao, natural lang sa iyo na siya’y ipagtanggol. Dahil sa pagpapakita mo ng pagtatanggol, mas nagiging matatag at malakas ang loob niya. Nalalaman din ng bawat isa ang kahalagahan ng pamilya lalo na kapag may naapi. Simpleng pagtatanggol na nagdulot ng kasiyahan sa kanilang puso. Dito rin naipakita ang pagmamahal.

Matatag. Ang pamilya, ang pinakamatatag sa lahat. Kaya kahit iwan ka ng lahat, nandiyan pa rin sila. Hindi ka hahayaan na humarap na mag-isa sa mga pagsubok. Kahit na anong mangyari, hindi ka iiwan dahil mahal ka nila.

Gagawin ang lahat. Ang bawat isa ay gagawin ang lahat para sa pamilya. Hindi kakain para sa iba. Kahit na mapalayo ay gagawin para sa ikabubuti ng pamilya. Magtatrabaho habang nag-aaral. Susuporta sa bawat isa, magpaparaya para sa iba.

Ilan lamang ang mga bagay na ito na natututunan ng mga myembro ng pamilyang Pilipino. Mga bagay na nagpapakita ng pagmamahal sa bawat isa. Ang pamilya sa dugo at sa puso. Ang pagmamahal na walang kapantay o katumbas. Ipagmalaki na ika’y kasapi sa isang mapagmahal na pamilyang Pilipino.

Kabataan, May Pag-asa Pa!

Ni: Karla Niña Bautista Mallannao

Isang pagbati sa aking mga minamahal na kamag-aral at guro. Ako ay nasa inyong harapan upang talakayin ang isa sa mga identidad ng mga Pilipino. Ito ay ang mga kabataan sa Pilipinas.

Isa sa mga binitiwang mga salita ng ating bayani na si Dr. Jose P. Rizal ay "Ang mga kabataan ay ang pag-asa ng bayan." Ngunit hanggang ngayon kaya ay matuturing parin nating pag-asa ang mga kabataan?

Dati, ang mga kabataan ay tunay na pag-asa ng bayan. MATULUNGIN at MASIPAG. Sila ay tumutulong sa kanilang magulang sa mga gawaing-bahay. MASIPAG na MAG-AARAL. Nag-aaral ng mabuti para sa kanilang kinabukasan. Mga katangian na nagpapatunay na sila ang magpapaunlad ng ating bayan.

Ngunit ang kabataan ngayon, nadala rin ata sa pag-unlad ng mga teknolohiya. Dahil dito, hindi na sila nakatutulong sa kanilang magulang sapagkat sila ay nasa harap ng kompyuter o di kaya ay maghapong hawak ang kanilang mga "cellphone". Dahil din dito ay hindi na sila nakapag-aaral ng maayos sapagkat puro laro na lang sa kompyuter at paglibot sa FACEBOOK, TUMBLR at TWITTER ang kanilang ginagawa sa halip na gumawa ng kanilang mga takda. Nariyan pa ang maagang pag-aasawa dahil sa relasyon na nauuwi sa maagang pagbubuntis.

Kaya ko iyan sinasabi sa inyo dahil tayo ang magsasalba ng problema sa kabataan. Alam kong hindi pa huli ang lahat. May magagawa pa tayo para mapigilan ang problema ng mga kabataan. Tulungan natin sila na pumunta sa tamang landas. Kung kayo ay may mga kaibigan na may ganitong problema ay inyong kausapin. Nang sa gayon ay unti-unting matapos ang problemang ito.

Na sa ating mga kamay din ang solusyon para sa problemang ito. Kaya para sa mga kapwa ko kabataan, tayo ng pumunta sa tamang landas. Maraming Salamat sa inyong pakikinig.

Saan Ka Pa?

Ni Janica Landicho Ruiz

Oh ilaw, sa gabing madilim… uso yang kantang yan sa ABF. Lalo na sa 2-1. Pano ba naman, hinarana ng isa naming kaklase yung kaibigan namin. Pilipino nga naman o! Pilipino lang ang nanghaharana. Pero, ano nga ba ang ilaw? Ano nga ba ang hatid nitong liwanag? Basta kaming 2-1, siguradong positibong liwanag ang aming nasasagap. Sa klase naming g ito, palaging may nakikialam, at may mga wala ring pakialam. May makulit at mabait. May tawanan, may dramahan. Halakhak dito, halakhak doon. Tawanan dito, tawanan doon. Grupo dito, grupo doon. Ngunit kahit maraming grupo, lahat nama’y magkakaibigan. Lahat may paggalang. Lahat nagtutulungan. Pero, hindi naman parating puro kasiyahan lang. Syempre, minsan may hindi rin pagkakaunawaan. Naalala ko yung kaibigan ko nung sinabi nya sa akin na ang bobo raw nya. Sabi ko, walang taong bobo, masyado lang silang nagmamagaling. Naniniwala kasi ako na kung mas may alam ka, hindi mo dapat gamitin yun para i-down yung iba sa halip ay gamitin mo iyon para tulungan sila. Diba? Ang pagpasok naman ay hindi kompetisyon kundi isang sangkap para tayo ay matuto. Ayun tsaka alam ko na kailangan nating pagdaanan yung mga ganitong bagay upang masubukan ang tibay ng 2-1 diba? Ganyan kasi ang 2-1. Matibay ang loob. Buo ang paniniwala. (sabay kindat).

Isa pa sa magandang katangian ng 2-1 ay ang pagiging mapagkumbaba sa likod ng pagiging talentado ( dahil sa SATULAWITAN). Aba, e san ka pa, kumakanta na, sumasayaw pa! bihira ka lang makakita na lalaking nagba-ballet at babaeng nagwawaka-waka. San ka pa? Talagang nasusubok ang aming galing dahil sa aming gurong magaling. Sa retorika, kahit kami’y nahihirapan, patuloy pa rin ang laban. San ka pa? Yung binanggit kong nagba-balllet na lalaki, di nila alam, hari palang talaga (sa singkil) o san ka pa? sa klase namin, may malaking panga, malaking ulo, malaking paa, at may malaking tao. May maliit din naman. May feeling singer at dancer din pero kahit hindi naman kaya, aba pilit ginagawa basta kailangan. Pursigido talaga, o san ka pa? ang 2-1 may pasaway, pero di mahilig sa away. Medyo lang.

Kahit pa iba-iba kami ng hilig at may kanya-kanyang pananaw, sama-sama pa rin kami. Kahit pa iba’t-iba ang gusto, pinagbuklod kami ng pangarap. Maging matagumpay sa buhay at parating masaya. Sa likod ng ngiti sa mga labi, may natatagong lihim. Sa hirap na pinagdadaanan at pagdadaanan natin, basta may suporta ng bawat isa, kayang kaya! ABF pa?! O SAN KA PA?

( Maraming salamat sa aming Dalubguro na si Propesor Apigo. Magagamit po namin ang Retorika at lahat ng itinuro ninyo sa hinaharap. Salamat po muli =)) )