Tagay!

 

Ni Leonilyn Palaran

Abf 2-1

Gusto kong makalimot

sa mga sakit na aking naidulot,

Sa bansang sa aki’y nag-aruga

ngunit maraming beses ko nang ikinahiya,

Sino nga ba ang hindi nagkakasala?

Gusto kong makalimot sa nadaramang kirot,

Kulturang inupos ng mananakop na dayuhan ,

pagkatao ko'y walang matibay na sandigan,

Kalahi'y ipinagdadamot ka sa mabuting kapalaran,

Binulagan ng maling paraan ng pagmamalasakit sa bayan !

Kulturang inupos ng mananakop na dayuhan,

Mga mamamaya'y tinanggalan ng karapatan sa lipi,

kinamkam mga yamang natatangi,

Kultura ng kanilang kolonya, tinitingala ng mga kababayan hangga sa kasalukuyan,

Nais ko ng paglimot sa kinahantungan ng kulturang masalimuot!

Pagkatao ko'y walang matibay na sandigan,

Lahi ko'y walang linaw ang pinagmulan,

Pilipino mismo ang gumagawa ng sariling kasiraan,

Niyayakap ang kaugalian ng ibang pamayanan,

Ikinahihiya ang sariling angkan,

Gusto ko nang kalimutan ang kabuktutan ng aking kababayan!

Kalahi'y ipagdadamot ka sa mabuting kapalaran,

Sa pag-unlad ng ekonomiya sa bayan,

Mga tao'y walang pagkakaisa, batugan!

Sa tuwinang makikita ang pag usad ng buhay ng isang kababayan,

Hinihila pababa, utak ay talangka!

Nais ko ng paglimot sa kaugaliang ito ng kapwa ko Pilipino!

Binulagan ng maling paraan ng pagmamalasakit sa bansa,

Tinaggal ang magagandang katangian at hinawi ang mabubuting kaugalian

Binulok na ng mga kaisipang banyaga ang lahing nakalalamang,

Kaya naman mga mamamayan ay hindi magkandili;

walang taong nais manatili!

Sa nadaramang kirot, gusto kong makalimot.

Sabi ng mga pusong sawi, paglaklak ng alak ay nawawala ang nadarama nilang poot,

Matanggal kaya nito ang kirot sa puso kong naumay na sa bangungot?

Siguro nga’y pagkalimot ang syang dahilan,

Kung bakit nagsimula,pagyurak sa katangian ng bayang sinilangan.

Ang lasa ng alak tulad ng pait na dulot ng mga kasiraan ng sa bayan

Ang pagkalikido ng alak ang gaya ng asidong tumutunaw sa  tunay na pagpapahalaga sa pagkakaisa ng mamamayan

Tulad ng iba't ibang flavor ng alak ang pinaghaluhalong sakit ng magkakaibang uri ng panggagapi ng Pilipino sa kapwa Pilipino!

Ang sakit ng pagdaloy ng espiritu nito sa aking lalamunan tulad ng pag-alam sa sariling pagkakakilanlan,

Nawa'y maibsan ng alak kong ito ang pansamantala kong pagkalimot sa nawawala nating pagkatao!

Sa isla na luntian ang pagsibol ng kaunlaran

Ngunit ninanaknak naman ang utak ng mga mamamayan,

Gusto ko nang kalimutan ang bayang aking sinilangan

Subalit ni minsan ba'y itinanong na natin sa bayang ating inaayawan

 kung ginusto ba nito na maki-bahagi tayo sa kanyang iniingatang yaman?

Tumagay tayo sa saliw ng tugtugin ng pagkalimot!

Tumagay tayo para sa bansang itinatakwil ng kanyang mamamayan!

 Tumagay tayo para sa bansang ikinahihiya ang pinaghirapang magandang kinabukasan

ng kanyang mga bayaning magulang!

Nawa’y mawala na sa Pilipinas ang mga ipokritang Pilipinong

hindi pagka-Pilipino ang Kaisipan!

PANLILIGAW NG PINOY

Ni: Karen Fababeir

Isang pagbati ng magandang umaga, para sa mga minamahal kong kamag-aral at dalubguro. Narito ako ngayon upang talakayin ang isa sa mga identidad nating mga Pilipino .

Alam nyo ba na hinahangaan tayong mga Pilipino sa pamamaraan natin ng panliligaw? Dahil tayong mga Pilipino ay likas na mapagmahal, lahat ay gagawin natin para sa ating mga minamahal. Sino ba namang hindi nakakaalam ng kasabihang ito. “Ang pag-ibig nga naman kapag pumasok sa puso ninuman hahamakin ang lahat masunod ka lamang”.

Totoo nga ito sa ating mga Pilipino, lalo na sa mga manliligaw na Pilipino. Ang sarap talaga magmahal ng isang Pilipino. Alam nyo ba noon o siguro ay may mangilan-ngilan paring gumagawa nito ngayon sa mga probinsya. Ang mga manliligaw na lalaki, bukod sa panghaharana ay marami pang pagsubok na pagdadaanan bago makuha ang matamis na OO ng kanyang irog. Ang mga pagsubok na ito ay kinakailangan niyang mapagtagumpayan bilang patunay ng kanyang pagiging tapat sa minamahal at upang mapanalunan ang puso ng minamahal.

Alam nyo ba na bago pa maging magkasintahan ang dalawang nagmamahalan ay marami munang pinagdadaanang pagsubok ang lalaki. Sa umaga pa lamang , kailangan na niyang ipag-igib ng tubig ng tubig sa poso o kaya ay sa balon ang pamilya ng kanyang sinta. Mula sa malayong balon o poso maka-ilang beses siyang iigib ditto at hindi pa ditto natatapos ang kanyang kalbaryo, pagkatapos mag-igib ay kinakailangan pa niyang magsibak ng kahoy na gagamitin na panluto. Hindi lang yan, marami pa siyang bagay na dapat gawin bilang patunay ng kanyang pagmamahal sa kanyang sinta. At hindi lamang ito isahng araw, sapagkat hangga’t hindi niya napapabilib ang ama ng kanyang sinta ay patuloy niya itong gagawin.

Tunay nga na para sa pag-ibig ay gagawin natin ang lahat. Nawa ay hindi mawala sa atin ang ganitong konsapto. Nawa ay mayroon pa ring mga Pilipino na nagpapatuloy ng ganitong tradisyon. Masakit at nakalulungkot lang isipin na hindi na ito ginagawa ng karamihan sa ating mga kalalakihan sa panahon ngayon. Ngayon, TEXT na ang ginagamit na pamamaraan ng panliligaw at hindi na nagpapakita ng pagpupursigi sa panliligaw. Kapag hindi agad sinagot ay susuko na kaagad. Nawawala na ang pagiging matiyaga at nagiging mainipin na at hindi na marunong maghintay.

BAYANIHANG PINOY

ni Karen Fababeir


Isang magandang umaga ang aking pagbati sa inyong lahat. Isang prebilehiyo ang tumayo ngayon sa inyong harapan upang gumanap bilang inyong ispiker ng porum na ito.


Likas sa ating mga Pilipino ang pagtutulungan at pagdadamayan sa oras na ang ating mga kababayan ay nangangailangan.

Sa katunayan nga, mayroon akong isang bagay na hinahangaan sa mga kababayan nating Pilipino pagdating sa pagtutulungan at pagdadamayan o sa mas madaling sabi ay ang BAYANIHAN.

Alam nyo ba na isang sikat na senaryo na nagpapakita ng bayanihan ng mga Pilipino ay ang pagbubuhat ng bahay mula sa isang lugar patungo sa isa pang lugar. Dito, nagtutulungan ang mga maka-kapitbahay upang buhatin ang isang bahay-kubo. Kung inyong maaalala, ang mga bahay noon ay kaiba sa mga istruktura ng bahay ngayon. Ito ay gawa sa mga kawayan, sawali, kugon at nipa. Karamihan sa mga bahay noon ay mayroong apat na kawayan sa bawat sulok ng tahanan at iyon ang magsisilbing kapitan ng mga tao sa panahon na kinakailangan ng maglipat ng mag-anak. Hindi permanente, hindi sementado at hindi kalakihan, ito'y sapat lang upang tirhan ng isang mag-anak. Kung kaya't madali lamang itong dalhin kung kinakailangan nang lumikas sa isang lugar.

May isang pinuno na magdidikta ng lugar. Siya ang susundan ng mga nagbubuhat. Sa panahon ng pagbubuhat ay nagkukwentuhan at nagkakasayahan ang mga tao upang maiwasan o makalimutan ang pagod.

Nakalulungkot nga lang isipin dahil hindi na ako nakakakita ng ganitong senaryo sa ating bansa. Tanging sa mga lumang palabas na lamang sapagkat ang mga bahay ngayon ay modernisado na. Gayon pa man alam ko, na mayroon pa din namang mga Pilipino na nagsasagawa ng ganitong klase ng bayanihan.

Naniniwala ako na dapat nating pahalagahan ang mga bagay na mayroon tayo . Ang mga bagay na nagsisilbing identidad ng ating pagiging tunay na Pilipino. Ang magagandang katangian tulad ng pagiging matulungin ay dapat nating ipamuhay hindi lamang sa paraan ng BAYANIHAN kundi kahit sa simpleng mga pamamaraan.

MARAMING SALAMAT!

Paano ba?

Ni Hazel Ann C. Lunas

Paano ko ba malalamang di na kita mahal?
kung patuloy ko pa ring
binabanggit ang iyong ngalan
di ka malimot ng utak ko
patuloy mong sinasaktan ang puso ko

Paano ko ba malilimot
ang isang tulad mo
kung patuloy kong naririnig
ang magandang tinig mo
kahit di ka na naaabot ng paningin ko

Paano ko ba tatanggaping wala ka na
Kung patuloy ka ng dinadala
Ng isipan ko sa tabi ko
At kung patuloy ko paring
Inaalala ang ginagawa mo

Paano ko ba makakalimutan ang lahat
Kung sa pagtulog at paggising ko
Ikaw ang naaalala ko
At kung pakiramdam ko’y Lagi kang naroon
Nasaan man ako

Paano ko tatanggaping
Unti unti mo na kong kinalimutan
Kaya dapat ay unti unti narin kitang kalimutan
Dahil ang pagmamahal ay panandalian
at ang paglimot ay pangwalang hanggan

Filipino Time

Ni Lovely Polyn R. Espina

Ayan na naman ang pasukan

Pasukan na inaabangan

Inaabangan ng mga estudyante

Estudyante na sa una lang masipag.

Masipag lang sa paghingi ng baon.

Estudyanteng ikawalo ang pasok

Pasok sa unang klase

Klase ng Math

Math na kinatatakutan

Kinatatakutan ng bawat estudyante.

Oh Juan,

Juan na kung pumasok ay alas nuwebe

Alas nuwebe na nga’y hindi pa bilisan.

Bilisan mo’t malapit ng matapos,

Matapos ang sabjek na ayaw mo.

Kahit na mapagalitan,

Mapagalitan ng guro

Guro na handang gumabay

Gumabay sa estudyante

Estudyante na laging pasaway.

Itong si Juan

Juan, palibhasa ay Pinoy

Pinoy na lagi na ngang huli.

Huli pati sa pagpasok

Pagpasok sa paaralan.

Ligawan sa Batis

Ni: Lovely Polyn R. Espina

Masdan ang kapaligiran

Napakagandang tanawin.

Halintulad sa ‘yong mukha

Lalo pa’t tinititigan

Alis pati aking pagod.

Sa t’wing ika’y nalalayo

Pilit kong inaalala

Ang mapupula mong labi

Na hinahanap-hanap ko

Kung ako ay nag-iisa.

Ang pantay-pantay mo na mga ngipin

Parang damit na nilabhan sa “tide”

Pagkat napakaganda’t maputi.

Tila isang Birhen naman

Ang mapupungay mong mata.

Nakapupukaw ng atensyon

Ang mala-rosas mong mga pisngi.

Ang natural na bagsak ng iyong buhok

Sumusunod sa iyong bawat na galaw.

Oh aking mahal, kay sarap mong pagmasdan.

Ganiyan ang aking narinig

Mula sa ginoo sa batis

Habang siya’y nanghaharana.

Wari ko ay nililigawan niya

Ang isang marikit na binibini.

Puerto Prinsesa Underground River Ipagmalaki!

ni Hazel Ann C. Lunas

  

          Tunay na maraming natatanging tanawin sa Pilipinas,din a ako magtataka kung maraming turista ang patuloy na dumarayo sa iba’t ibang panig ng Pilipinas.Isa sa natatanging tanawin na ito ay ang Puerto Prinsesa Underground River na nominado ngayon bilang isa sa mga 7 wonders of the world .Hindi na nakakagulat pa na maipanlaban ito sa buong mundo dahil sa taglay nito ang magagandang kweba at napakalinaw na tubig ng ilog nito,kaya dapat natin itong ipagmalaki at iboto via text message or email para maipakita ang ganda nito sa buong mundo. 

         Minsan ng naging parte ang Banawe Rice Terraces sa 7 wonders of the world kaya isa ito sa mga patunay na ang Pilipinas ay maraming magagandang tanawin na maaring ipagmalaki,ang mga biyayang ito ay dapat din nating linangin dahil ipinagkaloob ito sa atin.

    

         Pangalagaan natin ang mga tanawing ito na mayroon tayo dito sa Pilipinas sapagkat ito ang pagkakakilanlan natin,nakikilala tayo sa iba’t ibang panig ng mundo dahil sa mga ito.Ipagmalaki ang Puerto Prinsesa Underground River at ang iba pang tanawin sa Pilipinas ….Dahil sa atin ito Pilipino !